Tutsaklık Kalesi Tarihçesi

Basit bir ölümlünün ya da yüce göklerin sakini olanların göğsünde atan kalp, duyguların yıkıcı gücüne karşı koyamaz. Soğuk zeka bile bazen, göğüste patlayan yakıcı alevi söndüremeyebilir, çünkü, bir bilgeye göre, herkes kendi gücünde zayıftır.
Kalbin Harvadus'u, eski bir soyun güçlü büyücüsü Fèo'nun, iktidar açlığına kapılmıştır. O, ne gündüz ne de gece huzur bulamaz, dünyaya hükmetme düşünceleriyle içi içini yer. Gençliğinde Harvadus, kader aynasına bakıp geleceği bulanık sularında görmeye çalışarak kendi amacını anlamaya çalıştı, ama hiçbir yerde cevap bulamadı. Büyü gücünün onun bedeninde hoş bir sıcaklık gibi yayıldığını, her gün güçlenerek ona yeni yetenekler kazandırdığını hissetti; bu yeteneklerde diğer büyücülerden üstün olduğunu fark etti. Büyücü, kendisinin istisnai olduğuna inandı ve evrenin yasalarını hiçe sayarak kendini Tanrılarla eşit gördü. Kalbi sertleşti, öfke ve nefretle doldu, yenilmez arzusu - iktidar arzusu - zincirlerle bağlıydı. Harvadus, amacına ulaşmak için tek yolu gördü - güçlü bir artefaktı çalmak; bu artefaktı kullanma hakkı sadece büyük Ejderha Hanımı Şeara'ya aitti. Ejderha-ata'nın Yazıtı ile, yalnızca Büyük Ejderhaların sahip olduğu sonsuz gücü elde etmeyi umuyordu, tüm Fèo'yu diz çöktürüp onu tek hakîm olarak tanımalarını sağlamak istiyordu. Ve Harvadus'un destekçileri vardı. Bazıları kurnaz büyücünün vaat ettiği hazineler ve göksel nimetler için kandı, diğerleri güç ve kudret arıyordu, bazıları ise içlerinde iktidarı ele geçirme umudunu taşıyordu.
 

Savaş büyücüleri, elementlerin sırlarını bilen ve artefaktın koruyucuları, ihanet ederek Harvadus ve müttefiklerinin Kırık Taş'ı çalmasına izin verdiler. O gün, artefaktı koruyan cesur savaşçılar çok sayıda hayatını kaybetti, gökyüzü salonlarının salonları ölülerin kanıyla boyandı. Harvadus zafer kazandı. Elinde paha biçilmez bir hazine vardı ve hemen kullandı. İnsan görünümünden sonsuza dek veda ederek, aniden büyücünün bedeni ejderhaya dönüştü ve alevli pul ile kaplandı. Takipçilerinin gücünü artırmak için hain büyücü, en değerli müttefiklerini ejderhaya çevirdi: açgözlü ve zalim Terrenus, kurnaz Sevorid ve kanlı Lafrid. Sadece şüpheci Kofur, Harvadus'un tam güven duyduğu tek büyücü, ejderha formunu kabul etmeyi reddetti. Ancak, iktidar hayalleri kuran büyücünün planları...  İşte bu, gerçekleşmedi. Kızgın Şeara, kutsal artefaktın çalındığını öğrendiğinde, merhamet göstermedi. Tanrısal gücünü kullanarak, hainleri sihirli büyülerden mahrum etti ve dünyadaki en korkutucu yerlerden birine, eski kaleye hapsetti - girişleri ve çıkışları kırılmaz büyülerle mühürlenmişti. Ejderha büyücülerini ve onların hizmetkarlarını sonsuz sürgüne, korkutucu kalenin nemli duvarlarında sonsuz acıya mahkum etti. Sonsuzluk, bilinmezlik ve yalnızlık içinde Sürgünler Kalesi'nde - bu, büyük Şeara'nın, hainlik eden ve dünyaya hükmetmeye çalışanlara karşı verdiği ceza idi.
 

Düşmüş büyücü, ona seçilen tanrıça ile barışamazdı. Uzun yüzyıllar boyunca, onun güçlü bedeninde saklanan büyü enerjisinin kalan parçalarını büyütüyordu. Şeara gücünü kaybetmiş olsa da, tüm büyüyü tamamen almak imkansızdır; bedenini o kadar doldurur ki, onu terk etse bile, sönmüş kıvılcımlar bırakır. Harvadus, yıl yıl büyü kalıntılarını biriktirip, her damla ile ejderha bedenini dolduruyor, her hücreyle güçleniyor. İntikam arzusu, şiddetli nefret ve tükenmeyen öfke, ona eski gücüne kavuşma kararlılığı aşılıyordu. Sadık danışman, vezir büyücü Kofur, efendisinin yanındaydı. Ruhunun lanetlediği, büyücünün dış görünümünü sonsuza dek değiştirmişti. Kofur’un görünümü, kalenin koridorlarında sessizce dolaşan, ölümsü bir şekle benzemeye başladı. Diğer ejderha büyücülerin hapis yılları da iz bırakmadı. Onlar, ruhlarını canlandırmak için doğa güçlerinin parçalarını toplayıp, karanlık mağaralarda sakladılar. Ve nihayet, eski güçler, esir Harvadus ve müttefiklerine geri döndü. Ejderha büyücüleri, onları tutan sarsılmaz büyüleri yıkarak, uğursuz burçtan kaçıp, düşmanlarına karşı intikam almak için dışarı fırladılar. Ancak, geçmişteki hataları tekrar etmek ve her şeyi riske atmak istemedikleri için, sürgün kalesinden ayrılmaya acele etmediler. Bir zamanlar hapishaneleri olan bu yerleri, kendi sığınaklarına çevirdiler.
 

Havvadus hâlâ öfke ve gazabını Fèo sakinlerine kusmaya can atıyor, ona karşı çıkmaya cesaret edenler tehlikede. Tek başına kaleye yaklaşan herkes korkunç ölümü bekler. Dev kanatlı canavarlar kaleye yaklaşımı koruyor, karanlık gölgelerle gökyüzünde cirit atıyor.  Kale labirentleri, Harvadus'a sadık kalan Element Ustaları, güçlü savaş büyücüleri tarafından korunuyor. Rivayetlere göre, kalenin duvarlarında inanılmaz hazineler saklı, fakat en güçlü ejderha büyücüsü ve müttefikleri orada yaşadığı sürece, pek az kişi onları görebilir.