Her şey çok uzun zaman önce, bu topraklarda hüküm süren Magish Kralı'nın yönetimi altındayken başladı. Monark akıllıydı ve onun saltanatı döneminde imparatorluk gelişti ve güçlendi. Uçsuz bucaksız su kütleleri arasında gizlenmiş adada, zalim imparator Gorbah'ın krallığı da parlıyordu; onun göğsünde cesur bir savaşçının kalbi atıyordu. Ama imparatorluğunun farklı yönlerini geliştirmek, huzur ve refah içinde yaşamak yerine, tüm toprakları ele geçirip dünyayı fethetmek istiyordu. Sadece kendisini tüm var olan toprakların tek hükümdarı olarak görüyordu. Yenilmez bir ordu toplayıp, bir imparatorluğu diğerine katıyordu. Magish imparatorluğuna da sıra geldi. Hükümdar, Gorbah'ın ordusunun gücü karşısında, ki ona göre Vercida'nın güç verdiği söyleniyordu, ayakta duramayacağını çok iyi biliyordu. Birçok uykusuz gece, topraklarını ve iktidarını koruma yollarını aradı, büyük Gorbah ile başa çıkma yollarını düşündü. Birçok bilge ve komutanı astı, çünkü kimse ona cevap veremiyordu. Bir gece rüyasında, kadim ölüler ve lanetli olanların tanrısı ona görünerek, adı verilmeyen, doğuştan diğer tanrılar tarafından hor görülen ve tiksilen bir tanrı, ona yardım edeceğini, güç vereceğini söyledi. Gorbah’a karşı durmak için güç vereceğim, ama sen de bana yardım edeceksin, bu toprakların karanlık valisi olacaksın ve bana ölülerin ruhlarını toplayacaksın, böylece bu dünyayı beş bin yıl karanlığa gömeceğim ve diğer tanrıların da gücüm karşısında hayretle bakıp korkacaklar, bana hayranlıkla bakacaklar dedi. Zayıf ve yorgun Magish bu teklifi kabul etti ve ölülerin ve lanetli olanların tanrısından güç aldı. Kanlı savaşta Magish, Gorbah’ın saldırısını püskürttü. Gorbah mağlup oldu ve bu topraklardan, adasına çekildi; artık güç Vercida’nın ona yardım edememişti ve tüm toprakların mutlak hakimi olamayacaktı. Ağlayarak ve gözyaşları dökerek, güzel Çiçekler Gorocveti’ni yarattı; bunlar kısa sürede soldu. Bu çiçekler, onun ölümünden sonra, büyüyüp tüm imparatorluğunu yok etti; çünkü ölümcül üzüntü ve keder taşıyorlardı.